... Σέρνομαι στα χαμένα, χωρίς προσανατολισμό στην καυτή άμμο της ερήμου κάτω από έναν ανηλεή ήλιο...
... Τον προσανατολισμό μου τον έχασα σ' ένα δροσερό
σημείο με δύο γαρδένιες για σύμβολο... dos gardenias - no para ti, no para mi... έναν Μάη
κάποιου έτους para nadie, για κανέναν... τι αντίφαση...
..."συνειδητοποίησα ότι έχω
απέναντί μου εμένα"...
...Μια φράση που μετέτρεψε τριγύρω όλα σε άνυδρη έκταση... ένας στρόβιλος που ρούφηξε προς τον ουρανό κάθε σταγόνα του λιβαδιού ευτυχίας όπου λίγες ώρες πριν είχαμε αράξει και απολαμβάναμε τον απαλό ήλιο πάνω στις υπάρξεις μας... το ωστικό κύμα μιας βόμβας πραγματικά ατομικής (αφορούσε το άτομό μας) που σάρωσε το λιβαδάκι αυτό και το έκανε μια κατάξερη, αφιλόξενη γη...
... κι εμένα με διαπέρασαν τα δεκάδες χιλιάδες βολτ της ηλεκτρικής καρέκλας στην οποία μ' έστειλε η φράση σου χωρίς τα μάτια μου δεμένα.... έτσι, χωρίς καν μια δίκη δίκαιη...
... Το μόνο
που έχω μαζί μου είναι ένα παγουράκι που το νερό του στραγγίζει
επικίνδυνα... η αναμνησή σου είναι το νεράκι αυτό κι όταν από το νεράκι
αυτό δεν θα έχει μείνει ούτε μία σταγόνα, το κουφάρι μου θα ασπρίζει
κάτω από τον ανηλεή ήλιο που ζεματάει τα πάντα μέχρις εξαφανίσεως...
... Δεν
θα βρει ποτέ και κανένας αυτό το κουφάρι που μια εξατμιζόμενη ανάμνηση
δεν έφτασε να το συντηρήσει για να συρθεί ούτε καν στον αντικατοπτρισμό
μιας όασης... η ανάμνηση αυτή θα εξατμιστεί μέχρις σταγόνας στην
απεραντοσύνη της ψυχικης ερήμου...
** ειρήνη (στα Ρώσικα)
__________
* χωρίς (στα Ισπανικά) ** ειρήνη (στα Ρώσικα)
